Hier kunt u de nieuwsbrieven lezen die door Coen Veenendaal (voorzitter A worden rondgestuurd.

26-05-2009 Dromen

Dromen Zoals ik al een aantal keer gememoreerd heb, is Alpe d'HuZes één grote droom. Het enige verschil met de meeste dromen is dat wanneer je wakker wordt de meeste dromen weg zijn en deze de eigenaardige eigenschap heeft dat hij mooier en intenser wordt. Ik vraag me dan ook wel eens af of ik wel echt wakker ben :-).

Waar de 'echte' wereld vaak nuchter en realistisch is en zich daar ook op voorstaat, daar is de wereld van Alpe d'HuZes er één van zoeken naar de onbekende dimensies. Ingegeven door het brandende verlangen een eind te maken aan de onmacht veroorzaakt door kanker, gaan we waar nog niemand gegaan is en zoeken we antwoorden buiten de realiteit. Dat klinkt simpel en als je het regelmatig doet, is dat het eigenlijk ook. Het lastige is dat je anderen ervan moet overtuigen dat het echt kan en dat het bovendien ontzettend leuk is.

In 2006 hadden we de grootste moeite mensen te overtuigen dat het niet slechts krankzinnig was om zes keer op één dag de Alpe d'Huez op te fietsen. Hoongelach was vaak ons deel of op zijn minst meewarige blikken. Nu we hebben aangetoond dat mensen met de juiste motivatie tot veel meer in staat zijn dan voor mogelijk werd gehouden, zoeken we telkens weer naar de onmogelijke uitdagingen. Van de week zaten Peter en ik aan tafel met 5 top wetenschappers. Allemaal professoren op uiteenlopende vakgebieden. Het is prachtig om te zien dat deze mannen (in dit geval waren het allemaal heren maar daar wordt aan gewerkt :-)) het geweldig vinden om deze droomvlucht samen te verkennen. Geweldig maar tegelijkertijd ook heel onwennig.

"We moeten wel realistisch blijven" is een regelmatig terugkerende quote. Dat is nou juist wat we niet moeten doen, realistisch blijven. Realistisch blijven is je conformeren aan de grenzen van het bekende. Wij zullen dat nooit doen want dan is de droom abrupt voorbij. Het onderzoeksvoorstel wat nu in concept uitgewerkt gaat worden voor 'Los Alamos voor de overwinning op kanker' moet dan ook een gezond 'droomgehalte' hebben. Zo is het ook besproken en zo gaat het ook worden. Elke dag zetten we stappen en elke dag wordt het mooier.

Volgende week gaan we weer een geweldige week beleven. Er wordt weer een nieuw en emotioneel hoofdstuk toegevoegd aan het Alpe d'HuZes verhaal. Het is geen sprookje, daar is de werkelijkheid te hard voor. Het is wel het verhaal van prachtige mensen die onder uitzonderlijke omstandigheden meer van zichzelf geven dan voor mogelijk gehouden wordt. Het is ook niet mogelijk en daarom doen we het.

Coen


03-05-2009 Succes

Succes Deze week werd ik getriggerd door een vraag van Douwe Stijns, één van onze stagiaires. Douwe is de succesfactoren van Alpe d'HuZes/Inspire2Live in kaart aan het brengen om daarmee het succesvol uitrollen van evenementen naar andere landen gemakkelijker te maken. Maar als je de succesfactoren wilt benoemen moet je natuurlijk eerst de vraag beantwoorden: Wanneer is het evenement een succes?

Zo'n op het eerste gezicht simpele vraag, geeft wel weer stof tot nadenken. Door de jaren heen is er namelijk bij ons continue gestreefd het succes te vergroten zonder dat we expliciet benoemd hebben wat nou dat succes is. Toen we begonnen was het 6 keer beklimmen van de Alpe d'Huez met 66 deelnemers het doel en succes zou dan natuurlijk het behalen van die (onmogelijke) doelstelling zijn. Natuurlijk hadden we ook financiële doelen, dus zou je het behalen daarvan ook als succes kunnen definiëren. Wat we echter op 6 juni met elkaar beleefden tartte elke verwachting. Natuurlijk was het geweldig om die berg te bedwingen, natuurlijk waren we ongelooflijk verrast door de  €295.000 die we op dat moment binnen hadden, maar veel meer nog waren we overweldigd door de enorme saamhorigheid en ongekende emotionele beleving van alle aanwezigen; renners, vrijwilligers, familieleden en andere aanwezigen. Iedereen voelde een betrokkenheid bij het doel en bij elkaar die heel bijzonder was. Vanaf dat moment hebben we ook het doel veranderd en gaan we voor die ongeëvenaarde beleving.

Het beklimmen van de Alpe d'Huez één of meerdere keren is een prachtige metafoor voor jezelf fysiek en mentaal over grenzen brengen. Het feit echter dat we dit met zijn allen doen voor anderen maakt de beleving van een geheel andere orde. De saamhorigheid is iets waar we allemaal naar verlangen maar waar in de vaak harde egocentrische samenleving te weinig plaats voor is. In de aanloop naar Alpe d'HuZes en zeker ook tijdens de week in Frankrijk, groeit die beleving. Ik merk aan al mijn vezels dat er weer iets heel bijzonders staat te gebeuren. Het geld is prachtig en (nu nog) noodzakelijk om wetenschappelijke studies te financieren (de droom is dat ook de wetenschappers dit voor niets gaan doen...), het beklimmen van de Alpe d'Huez is leuk en zeker een kick om dat vaker te doen dan je ooit gedaan hebt. Maar niets is te vergelijken met de beleving van verbondenheid die we daar met elkaar gaan ervaren. De resultante daarvan is dat die beleving in steeds grotere kringen gevoeld wordt en leidt tot een aantrekkingskracht die enorm is. Wij gaan er met zijn allen onderdeel van zijn. We gaan het beleven en in al onze vezels opzuigen.

Het succes gaat weer een nieuwe dimensie krijgen en gaat de komende jaren voor onovertroffen successen zorgen. Eén van de successen zal zijn dat kanker van een dodelijke ziekte in een chronische evolueert. Maar zelfs dat is maar een tussenstap op weg naar........

Coen


29-04-2009 Verbazing.

Alpe d'HuZes blijft mij verbazen! Of liever gezegd, de kracht van mensen blijft mij verbazen. Telkens als ik denk te begrijpen waar we mee bezig zijn, gebeurt er weer iets waardoor ik weer helemaal met stomheid geslagen ben. Het is zo verschrikkelijk mooi waar we mee bezig zijn en het is zo prachtig om te zien hoe iedereen er op zijn/haar eigen wijze een uitermate waardevolle bijdrage aan levert. Iedereen kan wel iets en al die inspanningen tezamen leveren ongekende zaken op.

Vorige week schreef ik over Los Alamos voor de overwinning op kanker. Afgelopen vrijdag hadden Peter en ik een afspraak met twee professoren in het Nationaal Kanker Instituut in Amsterdam naar aanleiding van dit onderwerp. Zoals het wel vaker gaat, door erover te praten, komen anderen op ideeën die ze vervolgens weer met ons willen delen. Beide heren wilden met ons hierover praten omdat het plan volstrekt onhaalbaar is maar ze er tevens bij zeiden dat het ons waarschijnlijk wel zou gaan lukken. Een mooier compliment voor de kracht van Alpe d'HuZes is natuurlijk nauwelijks denkbaar!
Ze hadden zelf al nagedacht over de beste route om Los Alamos tot een succes te maken. Ons werd gevraagd of het niet zinvol zou zijn om een aantal Nobelprijs winnaars aan het initiatief te koppelen. Vanwege hun kennis, reputatie, netwerk en visie. Uiteraard is dit een wens en we gaven aan al lijntjes te hebben uitstaan naar Freeman Dyson. Zij gaven aan dat de twee meest vooraanstaande personen die dit initiatief zou kunnen gebruiken de heren Harold Varmus en Paul Nurse zijn. Beide hebben een prachtig trackrecord en zijn in Amerika en Engeland betrokken bij baanbrekende projecten op het gebied van kankeronderzoek. Harold Varmus is tevens persoonlijk adviseur van president Obama. Uiteraard willen we met deze heren spreken. Het simpele antwoord was: "Dat gaan we regelen".

Twee dagen later was er antwoord vanuit New York dat beide heren met genoegen openstaan voor een ontmoeting!! Dus Peter en ik zullen begin van de zomer in New York belangrijke stappen zetten om de droom van Los Alamos dichter bij te brengen. Kanker van een dodelijke naar een chronische ziekte te laten evolueren. Af en toe moet ik mezelf echt even knijpen om me te realiseren dat ik niet droom. Vol verwondering zie ik de ene prachtige gebeurtenis opgevolgd worden door de volgende. Er lijkt geen eind aan te komen en dat is maar goed ook. We hebben geen tijd te verliezen en alle seinen staan op groen. Dus knallen we door en laten met elkaar de wereld ervaren waartoe we met onze enorme drive in staat zijn. Het is prachtig daar een onderdeel van te zijn en het is geweldig te ervaren dat steeds meer mensen daar onderdeel van willen zijn.

Coen

17-04-2009 Los Alamos

Vorige week heb ik een aantal zaken verteld over de plannen die we hebben op het gebied van onderzoek en reorganisaties die binnen de gezondheidszorg zullen gaan plaatsvinden. Het is ongelooflijk belangrijk dat we ons allemaal bewust zijn van de prachtige strijd die we met zijn allen aan het voeren zijn. Een strijd die uiteindelijk de overwinning op kanker gaat opleveren.

Natuurlijk streven we daarbij niet de haalbare doelen na. Naast de projecten die we in Nederland opgestart zijn, zijn we natuurlijk ook bezig ons werkterrein uit te breiden naar de rest van de wereld. Omdat er ook in andere landen onnodig veel mensen doodgaan aan kanker, maar ook omdat er alleen werkelijk grote doorbraken plaats kunnen vinden als we mondiaal in staat zijn een ongeëvenaarde samenwerking tot stand te brengen.

Nou is dat ongeëvenaarde niet helemaal waar. Er is namelijk eerder in de geschiedenis sprake geweest van een mondiale samenwerking om het onmogelijke waar te maken. In de tweede wereldoorlog is er namelijk in het plaatsje Los Alamos New Mexico USA, een samenwerking in gang gezet door alle geallieerde landen om het gevaar van de nazi's in te dammen. Het idee was om met een enorme inspanning een wapen te ontwikkelen waarmee dit gevaar tot staan gebracht zou kunnen worden. Met de inspanning van vele duizenden van de knapste koppen (waarvan velen later verschillende Nobelprijzen gewonnen hebben) en een budget van 2 miljard dollar, is toen de atoombom ontwikkeld waarmee de levens van 240.000 mensen beëindigd en vele honderdduizenden verwoest zijn.

Wat toen mogelijk was met de angst voor een gezamenlijke vijand, moet vandaag de dag toch zeker mogelijk zijn uit kracht en met de overwinning op kanker op het netvlies. Daarom gaat Alpe d'HuZes (Inspire2Live) zich hiervoor inzetten. De uitdaging is al neergelegd bij de knapste koppen in de academische wereld in Nederland. Deze reageerden uiteraard vol ongeloof maar na bekomen te zijn van de eerste schok, heel positief!. Er worden al contacten gelegd met mensen als Freeman Dyson, betrokken bij Los Alamos in 1942 en later onderscheiden met de Nobelprijs voor zijn baanbrekende werk in de ontwikkeling van medische apparatuur. Kortom, 'Los Alamos tegen kanker' of beter 'Los Alamos voor de overwinning op kanker' gaat plaatsvinden. Dit jaar nog willen we het idee in ruwe vorm uitwerken waarna we een conferentie gaan organiseren met de meest briljante wetenschappers wereldwijd, om het idee verder vorm te geven. Het geld om dit allemaal te financieren gaan we bij elkaar laten brengen door de financiële sector die daarmee laat zien een zeer positieve bijdrage te leveren aan de samenleving. Natuurlijk zullen er ook prestaties van ons allen gevraagd worden. In alle tijdzones gaan we evenementen organiseren om daarmee een keten van positiviteit en energie om de aardbol te genereren waarmee dit hele project bezield gaat worden.

Wij gaan voorop in de strijd om af te zien voor onze medemens en inspireren daarmee de wetenschappers en financiers om hetzelfde te doen.

Het worden nog mooie jaren!

Coen


02-04-2009  Pareltjes

Pareltjes Het is al vaker gezegd, er is geen mooiere ervaring dan om met hart en ziel af te zien voor een ander. Iedereen die dat ooit gedaan heeft weet dat dit niet alleen verschrikkelijk mooi en emotioneel is, maar teven zo ongelooflijk verslavend dat je er nooit anders meer wilt. Nou is dat natuurlijk helemaal waar, alleen tussen het hier en nu en het moment van allesoverheersende ervaring zit wel dat met hart en ziel afzien. Dat met hart en ziel slaat alleen op het totale commitment wat je ervoor moet hebben, anders stop je ergens in het proces. Afzien is namelijk helemaal niet leuk, zeker niet als je er midden in zit.

We denken bij afzien allemaal aan de 4e juni wanneer we vaker dan we ooit voor mogelijk hebben gehouden de strijd aangaan met de zwaartekracht. Dat is zeker afzien. Maar afzien kent vele aspecten. Wat dacht je van het uitzoeken van duizenden logo's en honderden kledingaanvragen. Niet als enige bezigheid maar naast een full time baan en een privéleven. Dat is wellicht zwaarder dan de Alpe d'Huez op fietsen. Ook daarvan is de voldoening groot als alle logo's verwerkt zijn en de bestelling er uit is.

Naast het vele trainen, organiseren en werven van sponsoren, heeft ieder van ons zijn eigen uitdagingen. Dat fietsen zal zeker zwaar worden, maar afzien met iets wat je leuk vindt, wat je goed kunt is zeker zwaar. Er zijn echter momenten dat je voor de keuze staat dingen te doen waar je helemaal niet goed in bent. Iets waar je zelfs helemaal niet aan zou moeten denken, maar die wel zouden bijdragen aan de missie die we onszelf gesteld hebben. Als je jezelf ertoe brengt dat toch op te pakken, dan overwin je veel meer dan de zwaartekracht. Dat zijn pareltjes! Momenten om te koesteren.

Zo vertelde één van de kanjers dat hij, voordat hij bij Alpe d'HuZes betrokken was, er niet aan moest denken om een presentatie te geven voor een grote groep. Maar nu hij bezig was iedereen over zijn nieuwe passie te vertellen, hij zichzelf over de angst heenzet en in grote groepen op staat om over zijn droom te vertellen. Sterker nog, hij kijkt ernaar uit om binnenkort voor 250 klanten zijn verhaal te mogen doen! Alpe d'HuZes inspireert dus niet alleen om binnen je mogelijkheden af te zien, maar zelfs om je talenten ver buiten je eigen voorstellingsvermogen uit te breiden.

Een ander prachtig voorbeeld van zo'n pareltje is Theo Netten. Theo is autistisch en heeft grote moeite met het maken van persoonlijk contact. Hoewel hij vreselijk opziet tegen het beklimmen van de Alpe d'Huez, is voor hem het werven van sponsoren een vrijwel onneembare horde. Toch heeft hij zich ten doel gesteld zijn eigen beperkingen te overwinnen. Met alles wat hij te bieden heeft opent hij deuren en ontmoet daarbij ongelooflijk veel respect. Theo meldde me van de week dan ook apetrots dat hij al €2.500 binnen heeft en zeker niet van plan is te stoppen. Zijn Alpe d'HuZes is al geslaagd, zijn overwinning al behaald. Met elkaar zien we dus af, door onze mogelijkheden tot het maximale te benutten, door nieuwe terreinen te ontdekken en om daarmee op 4 juni met elkaar op alle fronten een nog nooit vertoonde explosie van energie te beleven. Het wordt alleen maar mooier :-)

Coen


Crisis

Er gebeurt zo verschrikkelijk veel in de wereld om ons heen. Crisis, recessie, angst, wanhoop. De onzekerheid kent vele vormen en brengt niet altijd het beste in mensen naar boven. Bonussen waar mensen toch recht op menen te hebben ondanks dat het bedrijf alleen met miljarden overheidssteun overeind blijft. De angst regeert. Je kunt geen krant openslaan of het idee dat de wereld wel haast op instorten staat dendert je tegemoet.

Te midden van al die financiële ellende gebeuren er bij Alpe d'HuZes weer verschrikkelijk mooie dingen. Het zijn vaak hele individuele verhalen die mij vervullen van diep respect. Zo is daar het verhaal van Herman Houweling. Herman is getroffen door een ernstige vorm van darmkanker en heeft van de artsen te horen gekregen dat genezing onmogelijk is. Dat is dus Crisis met een hoofdletter C. Daar staat je wereld letterlijk van op zijn kop en tellen bonussen en financiële (on)zekerheid even helemaal niet meer. Op de deelnemersbijeenkomst vertelde Herman nog dat hij wacht op het moment dat hij ernstig ziek wordt. In plaats van bij de pakken neer te zitten, heeft Herman besloten Goed, Gelukkig en Gezond te leven met kanker. Hij strijdt voor de zaken waar hij in gelooft. Zo heeft hij zich ten doel gesteld de reputatie van de varkenssector op te vijzelen door een recordbedrag aan sponsorgeld bij zijn collega varkensboeren weg te halen. Dus niet gaan zitten kniezen, maar de mouwen opstropen en zijn energie inzetten voor iets waar hij in gelooft. Daar neem ik diep mijn pet voor af. Daar word ik heel stil van en heb ik enorm veel respect voor.

Het verhaal van Herman is er één van velen. Een pracht voorbeeld van menselijke kracht en een bewijs dat mensen tot geweldige zaken in staat zijn, als ze bereid zijn hun angst te laten varen en vol te gaan waar ze voor staan. Die kracht maakt het mogelijk om zelfs met economische tegenwind weer alle onmogelijke doelen waar te maken.

Coen


Hieronder een stuk uit de Volkskrant waarbij de noodzaak van het goed, gelukkig en gezond leven met kanker extra wordt benadrukt!

 

Steeds meer Europeanen genezen van kanker

ANP
gepubliceerd op 24 maart 2009 00:01, bijgewerkt op 18:25

EDINBURGH - Steeds meer mensen in Europa genezen van kanker. Zij overleven niet alleen de eerste vijf jaar nadat ze ‘schoon’ zijn verklaard, maar hebben zelfs een levensverwachting die gelijk is aan die van iemand die geen kanker heeft gehad. Dat blijkt uit een onderzoek van Italiaanse wetenschappers dat dinsdag is gepubliceerd in het vakblad European Journal of Cancer.

De wetenschappers vergeleken de overlevingskansen van kankerpatiënten in 23 Europese landen over twee periodes, 1988-1990 en 1997-1999. De kans dat iemand met longkanker volledig geneest, bleek gestegen van 6 tot 8 procent. Bij maagkanker was dat percentage ook toegenomen, van 15 naar 18. Bij darmkanker steeg de overlevingskans van 42 tot 49 procent.

Volgens de artsen wijzen de cijfers op flinke vooruitgang in de behandeling van kanker.

Over het algemeen geneest in IJsland het grootste deel van de mannen van kanker (47 procent) en in Polen het kleinste (21 procent). In Nederland geneest bijna 36 procent van de mannen van kanker; voor vrouwen is dat bijna 53 procent. De meeste vrouwen genezen van kanker in Frankrijk en Finland (59 procent), de minste in Polen (38 procent).

De kans op overleving van borstkanker varieert van 55 tot 73 procent. De onderzoekers denken dat dit vooral te maken heeft met het preventieve screenen dat in West-Europa gebeurt.

Onbaatzuchtig

Alpe d'HuZes is een wonderlijk verschijnsel. In een tijd dat de wereld op zijn kop staat vanwege de ver doorgevoerde graaicultuur in het bedrijfsleven en de ongebreidelde zucht naar meer een meer materiele welvaart, is Alpe d'HuZes met zijn antistrijkstokbeleid een rare eend in de bijt. Wat beweegt al die kanjers om zich zo verschrikkelijk in te zetten zonder dat ze er ook maar iets aan materiele winst aan over houden? Sterker nog, ze schieten er materieel vaak vooral bij in! Gek genoeg is het voor de buitenwacht niet alleen niet te begrijpen, maar zelfs bijna niet te accepteren dat wij met elkaar zulke onwaarschijnlijke zaken voor elkaar krijgen, zonder dat er financiële vergoeding tegenover staat, zelfs geen financiële compensatie.

We krijgen vaak te horen: "Maar dat kan toch zo niet doorgaan? Jullie zullen toch naar betaalde krachten over moeten gaan als het nog groter wordt!" Dat wordt echter al twee jaar gezegd en ons antwoord is steevast:"Nee hoor. Het is niet mogelijk maar daarom doen we het wel!" De reden dat het lastig is om het fenomeen Alpe d'HuZes te begrijpen, zit hem in het grensverleggende karakter. Waar de wereld draait op conventies en wetmatigheden, daar draait Alpe d'HuZes op een droom. De droom dat we de onmacht veroorzaakt door kanker kunnen omzetten in kracht, dat kanker van een dodelijke ziekte evolueert naar een chronische ziekte. Alpe d'HuZes draait op de kracht van mensen en niet op de kracht van het grootkapitaal.

Mensen blijken zelfs in de diepste financiële crisis een veel sterkere en betrouwbaardere grootheid dan geld. Het is geweldig om elke dag weer getuige te zijn van al die ongelooflijke creatieve ideeën die door jullie allemaal worden ontplooid. Tegen de negatieve stroom van de crisis in laten wij met zijn allen zien dat emotie een ongekend sterke motivator is. We zien elke dag hoe mensen met kanker vechten met elke vezel die ze hebben; dapper, gedreven en tegen de stroom in.

Die kracht zetten wij om in beweging, een beweging die niet te stoppen is omdat hij zuiver en oprecht is. De enige motivator is een bijdrage te willen leveren om daarmee het lot van anderen te verbeteren. Die zuiverheid is zo verschrikkelijk krachtig dat we er de ware omvang nog maar mondjesmaat van zien. De groep wordt steeds groter, de kracht neemt daarmee elke dag toe. We zijn nog lang niet klaar, nee eigenlijk zijn we nog maar net begonnen. Het wordt alleen maar mooier en het is prachtig om dat van nabij mee te maken!

Ik kijk ernaar uit jullie zaterdag allemaal weer te ontmoeten, de emotie te voelen en de gedrevenheid, verdriet, passie en kracht in jullie ogen te zien. Laat die berg maar komen!